“… บิณฑบาต คือ กิจของบรรพชิต
ลูกหลานสามเณร ควรออกรับบิณฑบาต
ให้เวทย์หาหกล้อมาใช้ในงานนี้อีกคัน
ผมจะเป็นเจ้าภาพเอง…”
พันโท ดร.ไพโรจน์ พนารินทร์
อดีตสามเณรนาคหลวง ป.ธ.๙
วัดชนะสงคราม กรุงเทพ ฯ
.
เมื่อวันที่ ๑๓ ตุลาคม ๒๕๖๙ พิธีมอบถวาย “อาคารภัตตัคคะ” โรงแห่งภัตต์ สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต พรหมรังสี โดยพันโท ดร.ไพโรจน์ พนารินท์ อาจารย์ณัฐพนธ์ เกษสาคร ดำเนินการจัดซื้อที่ดินขยายเพิ่ม ๕ ไร่ ๆ ละ ๘๕๐,๐๐๐ บาท เป็นเงิน ๔,๒๕๐,๐๐๐ บาท
.
ก่อนกลับ พี่พันโท ดร.ไพโรจน์ พนารินทร์ ได้แวะเข้ามาเยี่ยมพูดคุยสนทนา ผมได้รายงานให้ทราบว่า “… มีแต่เรื่องดี ๆ เข้ามามากมาย พระเถระพระผู้ใหญ่ที่ดูแลในเขตปกครอง ก็เข้ามาถวายความอุปถัมภ์ หลวงพ่อพระครูอมรบุญญารักษ์ (บุญรอด นาถกโร) เจ้าคณะอำเภอกำแพงแสน, เจ้าอาวาสวัดบ่อน้ำจืด ได้นำผักผลไม้มาเข้าโรงครัวทุกเดือน หลวงพ่อพระครูปฐมปัญญาคุณ วัดศาลาตึก เจ้าคณะตำบลทุ่งลูกนก นิมนต์สามเณรไปรับอาหารบิณฑบาตทุกวัน … เราอยู่กลางทุ่ง ห่างไกลชุมชน เดินทางไปรับ เท่าที่จะไปรับได้ครับ…”
เมื่อปี ๒๕๖๘ พี่พันโท ดร.ไพโรจน์ พนารินทร์ ได้ถวายรถกระบะ ๑ คัน ไม่เพียงพอให้สามเณรออกรับบิณฑบาตได้คราวละ ๔๐ – ๕๐ รูป วันนี้ ๑๖ ตุลาคม ๒๕๖๙ จึงได้รับเป็นเจ้าภาพถวายรถ ๖ ล้ออีก ๑ คัน
ขอทุกท่านจงอนุโมทนาสาธุการ
ขอเชิญสาธุชน ร่วมเป็นเจ้าภาพ ร่วมบุญอุปถัมภ์ ได้ที่ ธนาคารกรุงไทย สาขากำแพงแสน ชื่อบัญชี มหาวชิราลงกรณบาลีเถรวาทราชวิทยาลัยเลขที่ : 726-0-76552-6
ติดต่อสอบถาม พระธรรมวชิราจารย์ รศ.ดร. 092 694 8883
รศ.ดร. เวทย์ บรรณกรกุล 081 943 2665
พระจิรฐา (หลวงพ่อเดช) 061 019 5414
.
การบิณฑบาตถือเป็น กระบวนการศึกษาและฝึกอบรม ที่สำคัญยิ่งตามหลักการที่พระพุทธเจ้าทรงวางไว้ ซึ่ง ศากยบุตรสามเณรสีหะ ทุกรูป แห่งมหาวชิราลงกรณบาลีเถรวาทราชวิทยาลัย จะต้องได้รับการฝึกฝนและอบรมตนเองผ่านกระบวนการนี้ ใน ๓ มิติหลัก ดังนี้
๑. การฝึกฝนด้านความประพฤติและวินัย (กรณียกิจขัดเกลาตน):
การบิณฑบาตเป็นกิจวัตรพื้นฐานและเป็นประเพณีของพระพุทธเจ้า เป็นกระบวนการฝึกให้สามเณรมีความอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่ประมาทในก้อนข้าวของชาวบ้าน และเป็นเครื่องเตือนสติอย่างสำทับว่า เมื่ออาศัยศรัทธาของผู้อื่นเลี้ยงชีพแล้ว จะต้องตั้งใจประพฤติดีปฏิบัติชอบ รักษาศีลและสมณสารูปให้งดงามบริสุทธิ์ หากทุศีลหรือประพฤติย่อหย่อน ย่อมมีโทษมหันต์
๒. การศึกษาเพื่อตอบแทนคุณ (หลักกตัญญูกตเวที):
การที่ทรงวางเงื่อนไขให้วิถีชีวิตต้องพึ่งพาอาหารจากชาวบ้าน ถือเป็นการฝึกให้สามเณรตระหนักถึงหน้าที่ของตน เมื่อได้รับการสงเคราะห์แล้ว ย่อมต้องเกิดแรงผลักดันในการขวนขวายศึกษาเล่าเรียนพระธรรมคำสอนให้แตกฉาน เพื่อนำหลักธรรมเหล่านั้นกลับไปเทศนา เผยแผ่ และอนุเคราะห์ชาวบ้านในรูปแบบต่าง ๆ เป็นการตอบแทนข้าวปลาอาหารด้วยธรรมทาน
๓. การอบรมในฐานะศาสนทายาทผู้เผยแผ่ศาสนา:
การเดินบิณฑบาตคือกุศโลบายเชิงสังคมที่ทำให้ผู้บวชไม่ตัดขาดจากชาวบ้าน แต่ก่อให้เกิดความผูกพันและเกื้อกูลกันระหว่างพุทธบริษัท ๔ นับเป็นการฝึกให้สามเณรได้เรียนรู้วิถีของการเป็นผู้เผยแผ่พระศาสนาเชิงรุกในชีวิตประจำวัน ทำให้กิจการของพระพุทธศาสนายั่งยืนและเข้าถึงมวลชนได้โดยตรง
สรุปได้ว่า การออกบิณฑบาตจึงไม่ใช่เพียงการแสวงหาอาหารเพื่อยังชีพ แต่คือ “ห้องเรียนแห่งวิถีสมณะ” ที่หล่อหลอมให้ศากยบุตรสามเณรสีหะทุกรูป ได้ฝึกฝนทั้งความสำรวมระวัง การมุ่งมั่นศึกษาพระปริยัติธรรม และการทำหน้าที่อนุเคราะห์สังคม เพื่อสืบอายุพระพุทธศาสนาให้มั่นคงสืบไป
